ფსალმუნნი · ფსალმუნი 127

ძველი ქართულითანამედროვე ქართული

გალობაჲ აღსავალთა

1

ნეტარ არიან ყოველნი, რომელთა ეშინის უფლისა, და რომელნი ვლენან გზათა მისთა.

გალობა აღსავალთა . ნეტარია ყოველი, რომელსაც ეშინია უფლისა და იარება მისი გზებით.

2

ნაშრომი ნაყოფთა შენთა შჭამო შენ, ნეტარ იყო და კეთილი გეყოს შენ.

შენი ხელების ნაყოფს თუ ჭამ, ნეტარება შენ და სიკეთე შენ!

3

ცოლი შენი, ვითარცა ვენაჴი მსხმო კიდეთა სახლისა შენისათა; შვილნი შენნი, ვითარცა ახალნერგნი ზეთისხილისანი, გარემოს ტაბლისა შენისა.

ცოლი შენი, ვითარცა ვაზი მსხმოიარე შენი სახლის კიდეებში; შენი შვილები, ვითარცა ყლორტები ზეთისხილისა, შენი სუფრის გარშემო.

4

აჰა, ესერა, ესრეთ იკურთხოს კაცი, რომელსა ეშინის უფლისა.

აგერ, ასე რომ იკურთხება კაცი მოშიში უფლისა.

5

გაკურთხოს შენ უფალმან სიონით, და იხილო შენ კეთილი იერუსალჱმსა ყოველთა დღეთა ცხორებისა შენისათა

გაკურთხოს შენ უფალმა სიონიდან, და იხილე სიკეთე იერუსალიმისა მთელი შენი სიცოცხლე.

6

და იხილნე შენ შვილნი შვილთა შენთანი. მშჳდობაჲ ისრაჱლსა ზედა.

იხილე შვილნი შვილთა შენთა. მშვიდობა, ისრაელს!