ფსალმუნნი · ფსალმუნი 120

ძველი ქართულითანამედროვე ქართული

გალობაჲ აღსავალთა

1

აღვიხილენ თუალნი ჩემნი მთათა, ვინა მოვიდეს შეწევნა ჩემი?

გალობა აღსავალთა . მივაპყრობ თვალებს მთებს: საიდან მოვა ჩემი შეწევნა?

2

შეწევნა ჩემი უფლისა მიერ, რომელმან ქმნნა ცანი და ქუეყანაჲ.

ჩემი შეწევნა უფლისგანაა, რომელმაც შეჰქმნა ცა და ქვეყანა.

3

ნუ მისცემ შეძრვად ფერჴსა შენსა, არცა ჰრულეს მცველსა შენსა.

არ წააბორძიკებს შენს ფეხს; არ წათვლემს დამცველი შენი.

4

აჰა, არა ჰრულეს, არცა დაიძინოს მცველმან ისრაჱლისამან.

აჰა, არ წათვლემს და არ დაიძინებს მცველი ისრაელისა.

5

უფალმან გიცვას შენ, უფალი მფარველ შენდა ჴელსა ზედა მარჯუენესა შენსა.

უფალია შენი მცველი; უფალი, შენი მფარველი - შენი მარჯვენის გვერდით.

6

მზემან დღისი შენ არა შეგწუას, არცა მთოვარემან ღამე.

დღისით მზე არ გავნებს და ღამით მთვარე.

7

უფალმან გიცვას შენ ყოვლისაგან ბოროტისა, დაიცვას სული შენი უფალმან.

უფალი დაგიცავს ყოველგვარი ბოროტისაგან, დაიცავს შენს სულს;

8

უფალმან იცევინ შესლვა შენი და გამოსლვა შენი ამიერითგან და უკუნისამდე.

უფალი დაიცავს შენს წასვლას და მოსვლას ამიერიდან და უკუნისამდე.