ფსალმუნნი · ფსალმუნი 117

ძველი ქართულითანამედროვე ქართული

ალელუაჲ

1

აუარებდით უფალსა, რამეთუ კეთილ, რამეთუ უკუნისამდე არს წყალობაჲ მისი;

ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.

2

თქუნ სახლმან ისრაჱლისამან, რამეთუ კეთილ, რამეთუ უკუნისამდე არს წყალობაჲ მისი;

იტყვის ახლა ისრაელი: მართლაც უკუნისამდეა წყალობა მისი.

3

თქუნ სახლმან აჰრონისმან, რამეთუ კეთილ, რამეთუ უკუნისამდე არს წყალობაჲ მისი;

იტყვის ახლა სახლი აარონისა: მართლაც უკუნისამდეა წყალობა მისი.

4

თქუედ ყოველთა მოშიშთა უფლისათა, რამეთუ კეთილ, რამეთუ უკუნისამდე არს წყალობაჲ მისი.

იტყვიან ახლა მოშიშნი უფლისა: მართლაც უკუნასამდეა წყალობა მისი.

5

ჭირსა ჩემსა ვხადე უფალსა, ისმინა ჩემი და გამომიყვანა მე ფართოდ.

სივიწროვიდან ვუხმობდი უფალს, სიფართოვით მიპასუხა უფალმა.

6

უფალი არს მწე ჩემდა, არა შემეშინოს; რაჲ მიყოს მე კაცმან?

უფალი ჩემთან არის - არ მეშინია, რას მიზამს კაცი?

7

უფალი არს მწე ჩემდა, მე ვიხილნე მტერნი ჩემნი.

უფალი ჩემთან არის შემწედ და მე ვიხილავ ჩემს მტრებს.

8

კეთილ არს მოსავ-ყოფა უფლისა მიმართ, ვიდრე მოსავ-ყოფა კაცისა მიმართ;

უკეთესია დაყრდნობა უფალზე, ვიდრე დაიმედება ადამიანზე.

9

კეთილ არს სასოებაჲ უფლისა მიმართ, ვიდრე სასოებაჲ მთავართა მიმართ.

უკეთესია დაყრდნობა უფალზე, ვიდრე დაიმედება მთავრებზე.

10

ყოველი თესლები გარემომადგა მე, და სახელითა უფლისათა ვერეოდი მათ.

ხალხნი ყოველნი გარს შემომერტყნენ - უფლის სახელით მართლაც ამოვწყვეტ მათ.

11

გარემომადგეს მე და მომიცვეს მე, და სახელითა უფლისაჲთა ვერეოდე მათ;

გარს შემომერტყნენ და გარემომიცვეს - უფლის სახელით მართლაც ამოვწყვეტ მათ.

12

მომადგეს მე, ვითარცა ფუტკარნი გოლსა, და აღეტყინნეს, ვითარცა ცეცხლი ეკალთა შორის, და სახელითა უფლისაჲთა ვერეოდე მათ;

გარს შემომერტყნენ ფუტკრებივით; ჩაქრნენ, ვითარცა ცეცხლი ძეძვისა - უფლის სახელით მართლაც ამოვწყვეტ მათ.

13

მივდერკ ჭენებით დაცემად, და უფალმან ჴელი აღმიპყრა მე.

დაძგერებით მკრეს ხელი ძირს დასაცემად და უფალი შემეწია მე.

14

ძალი ჩემი და გალობაჲ ჩემი უფალი და მეყო მე იგი მაცხოვარ.

ჩემი ძალა და სიმღერაა უფალი და ის იქნება ჩემი მშველელი.

15

ჴმაჲ სიხარულისა და ცხორებისა საყოფელსა მართალთასა: მარჯუენემან უფლისამან ქმნა ძალი,

ხმა სიმღერისა და შეწევნისა წმიდათა კარვებში: უფლის მარჯვენა მქმნელია ძალის.

16

მარჯუენემან უფლისამან აღმამაღლა მე, მარჯუენემან უფლისამან ქმნა ძალი.

უფლის მარჯვენა მომაღლებულია, უფლის მარჯვენა მქმნელია ძალის.

17

არა მოვკუდე, არამედ ვცხოვნდე და განვთქუნე მე საქმენი უფლისანი.

არ მოვკვდები, არამედ ვიცოცხლებ და ვილაპარაკებ უფლის საქმეებზე.

18

სწავლით განმსწავლა მე უფალმან და სიკუდილსა არა მიმცა მე.

დასჯით დამსაჯა უფალმა, სიკვდილს კი არ მიმცა.

19

განმიხუენით მე ბჭენი სიმართლისანი, შევიდე მათ შინა და აუვარო უფალსა.

გამიღეთ ბჭენი სიმართლისა, შევალ მათ წიაღ, ვადიდებ უფალს,

20

ესე არს ბჭე უფლისაჲ, და მართალნი შევლენ ამას შინა.

ეს არის კარიბჭე უფლისა, წმიდანები შევლენ შიგ.

21

აღგიარო შენ, რამეთუ ისმინე ჩემი და იქმენ ჩემდა მაცხოვარ.

გადიდებ შენ, რადგან მიპასუხე და გახდი ჩემი მშველელი.

22

ლოდი, რომელ შეურაცხ-ყვეს მაშენებელთა, ესე იქმნა თავ კიდეთა;

ქვა, დაწუნებული მშენებლების მიერ, თავკიდური გხდა.

23

უფლისა მიერ იყო ესე, და არს საკჳრველ წინაშე თუალთა ჩუენთა.

უფლისაგან მოხდა ეს, საოცარია ის ჩვენს თვალში.

24

ესე არს დღე უფლისაჲ, რომელ ქმნა უფალმან; ვიხარებდეთ და ვიშუებდეთ ამას შინა.

ეს არის დღე, რომელიც ჰქმნა უფალმა, ვილხინოთ და ვიმხიარულოთ მასში.

25

ჵ, უფალო, მაცხოვნე მე, ჵ, უფალო, წარმიმართე მე.

გევედრებით, უფალო, გვიშველე! გევედრებით, უფალო, გაგვიმარჯვე!

26

კურთხეულ არს მომავალი სახელითა უფლისაჲთა; გაკურთხენით თქუენ სახლითა უფლისაჲთა.

კურთხეულია უფლის სახელით მომავალი; გაკურთხებთ უფლის ტაძრიდან.

27

ღმერთი უფალი და გამოგჳჩნდა ჩუენ; განმზადეთ დღესასწაული ჟამსა ყუავილთასა ვიდრე რქათამდე საკურთხეველისათა.

ღმერთია უფალი და გაგვინათებს ჩვენ; მიაბით მსხვერპლი საბელით სამსხვერპლოს რქებზე.

28

ღმერთი ჩემი ხარი შენ, და აღგიარო შენ; ღმერთი ჩემი ხარი შენ, და აღგამაღლო შენ; აღგიარო შენ, რამეთუ ისმინე ჩემი და იქმენ ჩემდა მაცხოვარ.

ჩემი ღმერთი ხარ შენ და გადიდებ; ღმერთო ჩემო, ხოტბას შეგასხამ შენ.

29

აუარებდით უფალსა, რამეთუ კეთილ, რამეთუ უკუნისამდე არს წყალობაჲ მისი. დიდებაჲ

ადიდეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან უკუნისამდეა წყალობა მისი.