ფსალმუნნი · ფსალმუნი 114

ძველი ქართულითანამედროვე ქართული

ალელუაჲ

1

შევიყუარე, რამეთუ ისმინოს უფალმან ჴმისა ვედრებისა ჩემისა.

მიყვარს, რომ ისმენს უფალი ჩემს ხმას, ჩემს ვედრებას.

2

მოყო ყური მისი ჩემდა, და მე დღეთა ჩემთა ვხადოდი მას.

რომ მომაპყრო ყური და ჩემი დღენი მოვუხმობ მას.

3

გარემომადგეს მე სალმობანი სიკუდილისანი, და ჭირთა ჯოჯოხეთისათა მპოვეს მე; ჭირი და სალმობაჲ ვპოვე.

გარს შემომერტყნენ სასიკვდილო ტკივილები, ჯოჯოხეთის სატანჯველი მომადგა მე, გაჭირვება და მწუხარება ვპოვე.

4

და სახელსა უფლისასა ვხადე:

და სახელს მოვუხმობ უფლისას; გევედრები, უფალო, გადაარჩინე სული ჩემი.

5

ჵ, უფალო, იჴსენ სული ჩემი. მოწყალე არს უფალი და მართალ და ღმერთი ჩემი მწყალობელ.

მოწყალეა უფალი და მართალი, და შემბრალეა ღმერთი ჩვენი.

6

დაიცავს ჩჩჳლთა უფალი; დავმდაბლდი, და მაცხოვნა მე.

იცავს უფალი გულუბრყვილოებს; დავუძლურდი და მან მიშველა მე.

7

მოიქეც, სულო ჩემო, განსასუენებელად შენდა, რამეთუ უფალმან კეთილი გიყო შენ,

დაბრუნდი, სულო ჩემო, შენს განსასვენებელში, რადგან უფალმა კეთილი მოგაგო შენ.

8

რამეთუ იჴსენ სული ჩემი სიკუდილისაბან, თუალნი ჩემნი - ცრემლთაგან და ფერჴნი ჩემნი - ბორკილისაგან.

რადგან შენ იხსენი სული ჩემი სიკვდილისაგან, თვალი ჩემი - ცრემლისაგან, ფეხი ჩემი - წაბორძიკებისაგან;

9

სათნო-ვეყო წინაშე უფლისა სოფელსა შინა ცხოველთასა. დიდება

ვივლი უფლის წინაშე ცოცხალთა ქვეყანაში.