ფსალმუნნი · ფსალმუნი 114
ალელუაჲ
შევიყუარე, რამეთუ ისმინოს უფალმან ჴმისა ვედრებისა ჩემისა.
მიყვარს, რომ ისმენს უფალი ჩემს ხმას, ჩემს ვედრებას.
მოყო ყური მისი ჩემდა, და მე დღეთა ჩემთა ვხადოდი მას.
რომ მომაპყრო ყური და ჩემი დღენი მოვუხმობ მას.
გარემომადგეს მე სალმობანი სიკუდილისანი, და ჭირთა ჯოჯოხეთისათა მპოვეს მე; ჭირი და სალმობაჲ ვპოვე.
გარს შემომერტყნენ სასიკვდილო ტკივილები, ჯოჯოხეთის სატანჯველი მომადგა მე, გაჭირვება და მწუხარება ვპოვე.
და სახელსა უფლისასა ვხადე:
და სახელს მოვუხმობ უფლისას; გევედრები, უფალო, გადაარჩინე სული ჩემი.
ჵ, უფალო, იჴსენ სული ჩემი. მოწყალე არს უფალი და მართალ და ღმერთი ჩემი მწყალობელ.
მოწყალეა უფალი და მართალი, და შემბრალეა ღმერთი ჩვენი.
დაიცავს ჩჩჳლთა უფალი; დავმდაბლდი, და მაცხოვნა მე.
იცავს უფალი გულუბრყვილოებს; დავუძლურდი და მან მიშველა მე.
მოიქეც, სულო ჩემო, განსასუენებელად შენდა, რამეთუ უფალმან კეთილი გიყო შენ,
დაბრუნდი, სულო ჩემო, შენს განსასვენებელში, რადგან უფალმა კეთილი მოგაგო შენ.
რამეთუ იჴსენ სული ჩემი სიკუდილისაბან, თუალნი ჩემნი - ცრემლთაგან და ფერჴნი ჩემნი - ბორკილისაგან.
რადგან შენ იხსენი სული ჩემი სიკვდილისაგან, თვალი ჩემი - ცრემლისაგან, ფეხი ჩემი - წაბორძიკებისაგან;
სათნო-ვეყო წინაშე უფლისა სოფელსა შინა ცხოველთასა. დიდება
ვივლი უფლის წინაშე ცოცხალთა ქვეყანაში.
