ფსალმუნნი · ფსალმუნი 123
გალობაჲ აღსავალთა
არა თუმცა უფალი იყო ჩუენ თანა, თქუნ ისრაჱლმან,
გალობა აღსავალთა. დავითისათვის . უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩვენთან, თქვას ისრაელმა,
არა თუმცა უფალი იყო ჩუენ თანა, რაჟამს კაცნი აღდგებოდეს ჩუენ ზედა,
უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩვენთან, როცა აღდგა ჩვენს წინააღმდეგ კაცი,
ცხოველნიცა ვიდრემე შთამთქნეს ჩუენ, რაჟამს განრისხნა გულისწყრომა მათი ჩუენ ზედა;
მაშინ ცოცხლად ჩაგვყლაპავდნენ, რაჟამს განრისხდნენ ჩვენზე.
წყალთამცა ვიდრემე დამთქნეს ჩუენ,
მაშინ წყლები წაგვსილავდნენ, ნაკადი გადაუვლიდა ჩვენს სულს.
ღუარსა განჴდა სული ჩუენი. განჴდამეა სული ჩუენი წყალსა მას წინა დაუდგრომელსა?
ჩვენი შეწევნა უფლის სახელშია ცისა და ქვეყნის შემოქმედისა.
კურთხეულ არს უფალი, რომელმან არა მიმცნა ჩუენ ნადირად კბილთა მათთა.
კურთხეულ არს უფალი, რომ არ მიგვცა ულუფად მათთა კბილთათვის.
სული ჩუენი, ვითარცა სირი, განერა მახისა მისგან მონადირეთასა; საბრჴე შეიმუსრა, და ჩუენ განვერენით.
ჩვენი სული გადარჩა, ვითარცა ჩიტი მონადირის მახისაგან; მახე დაიმსხვრა და ჩვენ გადავრჩით.
შეწევნა ჩუენი სახელითა უფლისაჲთა, რომელმან ქმნა ცანი და ქუეყანა. დიდება
ჩვენი შეწევნა უფლის სახელშია - ცისა და ქვეყნის შემოქმედისა.
