ფსალმუნნი · ფსალმუნი 123

ძველი ქართულითანამედროვე ქართული

გალობაჲ აღსავალთა

1

არა თუმცა უფალი იყო ჩუენ თანა, თქუნ ისრაჱლმან,

გალობა აღსავალთა. დავითისათვის . უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩვენთან, თქვას ისრაელმა,

2

არა თუმცა უფალი იყო ჩუენ თანა, რაჟამს კაცნი აღდგებოდეს ჩუენ ზედა,

უფალი რომ არ ყოფილიყო ჩვენთან, როცა აღდგა ჩვენს წინააღმდეგ კაცი,

3

ცხოველნიცა ვიდრემე შთამთქნეს ჩუენ, რაჟამს განრისხნა გულისწყრომა მათი ჩუენ ზედა;

მაშინ ცოცხლად ჩაგვყლაპავდნენ, რაჟამს განრისხდნენ ჩვენზე.

4

წყალთამცა ვიდრემე დამთქნეს ჩუენ,

მაშინ წყლები წაგვსილავდნენ, ნაკადი გადაუვლიდა ჩვენს სულს.

5

ღუარსა განჴდა სული ჩუენი. განჴდამეა სული ჩუენი წყალსა მას წინა დაუდგრომელსა?

ჩვენი შეწევნა უფლის სახელშია ცისა და ქვეყნის შემოქმედისა.

6

კურთხეულ არს უფალი, რომელმან არა მიმცნა ჩუენ ნადირად კბილთა მათთა.

კურთხეულ არს უფალი, რომ არ მიგვცა ულუფად მათთა კბილთათვის.

7

სული ჩუენი, ვითარცა სირი, განერა მახისა მისგან მონადირეთასა; საბრჴე შეიმუსრა, და ჩუენ განვერენით.

ჩვენი სული გადარჩა, ვითარცა ჩიტი მონადირის მახისაგან; მახე დაიმსხვრა და ჩვენ გადავრჩით.

8

შეწევნა ჩუენი სახელითა უფლისაჲთა, რომელმან ქმნა ცანი და ქუეყანა. დიდება

ჩვენი შეწევნა უფლის სახელშია - ცისა და ქვეყნის შემოქმედისა.