ფსალმუნნი · ფსალმუნი 105

ძველი ქართულითანამედროვე ქართული

ალელუაჲ

1

აუარებდით უფალსა, რამეთუ ტკბილ არს, რამეთუ უკუნისამდე არს წყალობაჲ მისი.

ადიდეთ უფალი . ქებით შემოსეთ უფალი, რადგან კეთილია, რადგან მარადიულია წყალობა მისი.

2

ვინმე იტყოდის ძლიერებათა უფლისათა, სასმენელ-ყუნეს ყოველნი ქებულებანი მისნი?

ვის ძალუძს გამოთქვას უფლის სიძლიერე, სასმენელ-ქმნას მისი ქება-დიდება?

3

ნეტარ არიან, რომელთა დაიცვან სამართალი და ყონ სიმართლე ყოველსა ჟამსა.

ნეტარ არიან სამართლის დამცველნი და სიმართლის მოქმედნი ყოველ ჟამს.

4

მომიჴსენენ ჩუენ, უფალო, სათნოებითა ერისა შენისათა და მომხედენ ჩუენ მაცხოვარებითა შენითა,

გამიხსენე, უფალო, შენი ხალხისადმი კეთილგანწყობილებისას, მომხედე შენმიერი შეწევნით.

5

რათა ვიხილოთ ჩუენ სიტკბოებაჲ რჩეულთა შენთა და ვიხარებდეთ ჩუენ სიხარულითა ნათესავისა შენისათა, რათა ვიქებოდით ჩუენ სამკჳდრებელთა შენთა თანა.

რათა ვიხილო სიკეთე შენთა რჩეულთა, გავიხარო შენი ხალხის სიხარულით, დავიქადო შენს სამკვიდროსთან ერთად.

6

ვცოდეთ მამათა ჩუენთა თანა, უსჯულო ვიქმნენით და გეცრუენით შენ.

შევცოდეთ ჩვენს მამებთან ერთად, სიმრუდე და ბოროტება ჩავიდინეთ.

7

მამათა ჩუენთა ეგჳპტეს შინა არა გულისჴმა-ყვნეს საკჳრველებანი შენნი, არცა მოიჴსენეს მრავალნი წყალობანი შენნი და გაგამწარეს წიაღ სლვასა ზღჳსა მის მეწამულისასა.

ჩვენმა მამებმა ეგვიპტეში ვერ შეიგნეს შენი სასწაულები, არ გაიხსენეს შენი მრავალი წყალობა და გაგიურჩდნენ ზღვაზე, მეწამულ ზღვაზე.

8

და იჴსნა იგინი სახელისა მისისათჳს, რათამცა გულისჴმა-ყვეს ძლიერებაჲ მისი;

მაგრამ მან იხსნა თავისი სახელის გულისათვის, რათა გაეგოთ ძლიერება მისი.

9

და შეჰრისხნა ზღუასა მეწამულსა, და განჴმა, და უძღოდა მათ უფსკრულსა შინა, ვითარცა უდაბნოსა ზედა;

და შეუტია მეწამულ ზღვას და დაშრა, და წაიყვანა ისინი უფსკრულებში, როგორც უდაბნოში.

10

და განარინნა იგინი ჴელისაგან მოძულეთასა და იჴსნნა იგინი ჴელისაგან მტერთა მათთასა;

და იხსნა მოძულის ხელიდან და გადაარჩინა მტრის ხელიდან.

11

და დაფარნა წყალმან მაჭირვებელნი მათნი, და ერთიცა მათგანი არა განერა.

წყალმა დაფარა მათი მტრები, ერთი მათგანიც არ გადარჩენილა.

12

და ჰრწმენა მათ სიტყჳსა მისისა და აქებდეს ქებულებასა მისსა.

და ირწმუნეს სიტყვანი მისნი, იმღერეს მისი ქება.

13

ისწრაფეს და დაივიწყეს მათ საქმენი მისნი და არა დაუთმეს ზრახვასა მისსა.

აჩქარდნენ, დაივიწყეს საქმენი მისნი, არ დაელოდნენ მის რჩევას.

14

და გულმან უთქუა გულისთქმაჲ უდაბნოსა შინა და განცადეს ღმერთი ურწყულსა შინა.

და აჰყვნენ გულისთქმას უდაბნოში და გამოსცადეს ღმერთი უკაცრიელ ადგილას.

15

და მოსცა მათ თხოვა მათი და მოუვლინა სავსებაჲ სულსა მათსა.

და შეუსრულა თხოვნა მათი და მოუვლინა სიმჭლევე მათ სულებს.

16

და განარისხეს მოსე ბანაკსა შინა და აჰრონ, წმიდაჲ უფლისაჲ.

და შური აღეძრათ მოსეს მიმართ ბანაკში, უფლის წმიდანის აარონის მიმართ.

17

განეპო ქუეყანაჲ და დანთქა დათან და დაფარნა ბანაკი აბირონისი;

გაიპო მიწა და ჩაყლაპა დათანი, და დაფარა ხროვა აბირამისა.

18

და ცეცხლი აღატყდა კრებულსა შორის მათსა, და ალმან შეწუნა ცოდვილნი.

და მოედო ცეცხლი მათ ხროვას, ალი მოეკიდა ბოროტებს.

19

და ქმნეს ჴბოჲ ქორებს და თაყუანი-სცეს კერპსა მას;

გააკეთეს ხბო ხორებთან და თაყვანი სცეს კერპებს.

20

და ცვალეს დიდებაჲ მათი მსგავსად ჴბოსა მის თივისმჭამელისა.

და გაცვალეს თავიანთი დიდება ბალახის მძოველ ხარის გამოსახულებაში.

21

და დაივიწყეს ღმრთისა მაცხოვარისა მათისა, რომელმან ქმნნა დიდ-დიდნი ეგჳპტეს შინა,

დაივიწყეს ღმერთი, თავიანთი მხსნელი, დიდთა მოქმედი ეგვიპტეში.

22

საკჳრველებანი მისნი ქუეყანასა მას ქამისსა და საშინელებანი მისნი ზღუასა მას ზედა მეწამულსა.

საოცრებანი ხამის ქვეყანაში, საშინელებანი მეწამულ ზღვაზე.

23

და თქუა მოსრვა მათი, არა თუმცა მოსე, რჩეული მისი, დადგა სრვასა მას წინაშე მისსა, გარემიქცევად გულისწყრომა მისი, რათამცა არა მოსრნა იგინი.

დათქმული ჰქონდა მათი მოსპობა, რომ მოსე, მისი რჩეული, არ დამდგარიყო ნაპრალთან მის წინაშე, რათა გაებრუნებინა რისხვა მისი, და აღარ მოესრა ისინი.

24

და შეურაცხ-ყვეს ქუეყანა იგი გულისსათქმელი და არა ჰრწმენა მათ სიტყჳსა მისისა;

მათ დაიწუნეს ქვეყანა სასურველი, აღარ ირწმუნეს ნათქვამი მისი.

25

დრტჳნვიდეს იგინი კარვებსა მათსა და არა ისმინეს ჴმაჲ უფლისაჲ.

დრტვინავდნენ თავიანთ ბანაკებში, არ უსმენდნენ უფლის ხმას.

26

და აღიღო ჴელი მისი მათ ზედა დაცემად მათდა უდაბნოსა ზედა

მაშინ ზეაღმართა თავისი ხელი, რომ დაეხოცა ისინი უდაბნოში;

27

და დაცემად თესლისა მათისა წარმართთა შორის და განბნევად მათდა სოფლებსა შორის.

და გაეფანტა მათი ნაშიერი ხალხებში და განებნია ისინი ქვეყნებში.

28

და შეიბილწნეს იგინი ბელფეგორს და ჭამეს ნაგები მკუდართა.

დაუკავშირდნენ ბაყალ-ფეღორს და ჭამეს მკვდართა შესაწირავი.

29

და განარისხეს იგი საქმითა მათითა, და განმრავლდა მათ ზედა დაცემა.

განარისხეს თავიანთი მოქმედებით და თავს დაატყდათ მომსრველი სენი.

30

და დადგა ფინეზ და ლხინება-ყო, და დაეყენა სრვა;

წამოდგა ფინხასი და ილოცა, და შეჩერდა მომსრველი სენი.

31

და შეერაცხა მას სიმართლედ და თესლითი თესლადმდე მიუკუნისამდე.

ჩაეთვალა მას მოწყალებად თაობიდან თაობამდე, სამარადჟამოდ.

32

და განარისხეს იგი წყალთა მათ ზედა ცილობისათა, და განბოროტნა მოსე მათთჳს,

გააჯავრეს მერიბის წყალზე და დაისაჯა მოსე მათ გამო.

33

რამეთუ მათ განამწარეს სული მისი; და განუჩინა მათ ბაგითა თჳსითა.

რადგანაც სული გაუმწარეს და გამოთქვა თავისი ბაგეებით.

34

და არა მოსრნეს ნათესავნი იგი, რომელთა ჰრქუა მათ უფალმან.

არ მოსპეს ხალხები, უფალმა რომ უთხრა მათ.

35

და აერინეს წარმართთა და ისწავლნეს საქმენი მათნი;

აირივნენ ხალხებში და შეისწავლეს მათი საქმეები.

36

და ჰმონეს კერპთა მათთა, და ექმნა მათ იგი საცთურ;

ემსახურებოდნენ მათ კერპებს, რომლებიც მახედ გადიქცნენ მათთვის.

37

და დაუკლნეს ძენი მათნი და სულნი მათნი ეშმაკთა.

შესწირეს თავიანთი ძენი და ასულნი ეშმაკებს.

38

და დასთხიეს სისხლი უბრალო, სისხლი ძეთა და ასულთა მათთა, რომელ-იგი უზორეს კერპსა მას ქანანისასა, დაკლვით მოისრა ქუეყანაჲ სისხლითა

დაღვარეს სისხლი უცოდველი, თავიანთ ძეთა და ასულთა სისხლი, რომელიც შესწირეს ქანაანის კერპებს, და შეირყვნა ქვეყანა სისხლით.

39

და შეიგინა საქმითა მათითა, რამეთუ ისიძვიდეს იგინი საქმეთა შინა მათთა.

შეიბილწნენ თავიანთი საქმეებით და იმრუშეს თავიანთი მოქმედებით.

40

და განრისხნა გულისწყრომით უფალი ერსა თჳსსა ზედა და მოიძაგა სამკჳდრებელი თჳსი;

მაშინ აღეგზნო რისხვა უფლისა თავის ხალხზე და შესძაგდა მას სამკვიდრო თვისი.

41

და მისცნა იგინი ჴელთა მტერთასა, დაეუფლნეს მათ მოძალენი მათნი;

და ხელში ჩაუგდო ისინი ხალხებს და გაბატონდნენ მათზე მოძულენი მათი.

42

და აჭირვებდეს მათ მტერნი მათნი, და დამდაბლდეს იგინი ქუეშე ჴელსა მათსა.

ავიწროებდნენ მათ მტრები და მოიდრიკნენ მათ ხელქვეით.

43

მრავალგზის იჴსნნა იგინი, ხოლო მათ გან-ვე-ამწარეს იგი ზრახვითა მათითა და დამდაბლდეს უსჯულოებითა მათითა.

მრავალგზის იხსნა ისინი, მაგრამ ისინი აბრაზებდნენ საკუთარი ზრახვებით და მდაბლდებოდნენ ბრალით.

44

და მოხედნა უფალმან ჭირსა მათსა, რაჟამს შეისმინა მან ვედრებისა მათისა;

იხილა მათი გაჭირვება, როცა მოისმინა მათი ღაღადისი.

45

და მოიჴსენა აღთქმისა თჳსისა და შეინანა მრავლითა წყალობითა თჳსითა;

გაუხსენა აღთქმა თავისი და ანუგეშა თავისი მრავალმოწყალეობით.

46

და მისცნა იგინი საწყალობელად წინაშე ყოველთა წარმტყუენველთა მათთა.

აღვიძებდა მათდამი თანაგრძნობას ყველა მათი დამტყვევებლის წინაშე.

47

მაცხოვნენ ჩუენ, უფალო ღმერთო ჩუენო, და შემკრიბენ ჩუენ წარმართთაგან, რათა აუაროთ სახელსა შენსა წმიდასა და ვიქებოდით ჩუენ ქებულებითა შენითა.

გვიხსენი, უფალო, ღმერთო ჩვენო, და გამოგვკრიბე ხალხთაგან, რათა ვადიდოთ შენი წმიდა სახელი, ვიამაყოთ შენი ქება-დიდებით.

48

კურთხეულ არს უფალი ღმერთი ისრაჱლისა ამიერითგან და უკუნისამდე, და თქუას ყოველმან ერმან: იყავნ, იყავნ. დიდება

კურთხეულ არს უფალი, ღმერთი ისრაელისა, ამიერიდან და უკუნისამდე! და თქვას მთელმა ხალხმა: ამინ! ადიდეთ უფალი!