✠ წმინდა მამა გაბრიელი — აღმსარებელი და ქრისტესთვის სალოსი

წმინდა მამა გაბრიელი, აღმსარებელი და ქრისტესთვის სალოსი, XX საუკუნის საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული და ხალხისთვის საყვარელი წმინდანია. მან თავისი ცხოვრება ღმერთისადმი სრულ ერთგულებას, ლოცვას, მოყვასის სიყვარულსა და ქრისტიანული სარწმუნოების დაცვას მიუძღვნა. იგი ცხოვრობდა საბჭოთა ათეისტური რეჟიმის მძიმე პერიოდში, როდესაც ეკლესია იდევნებოდა და ქრისტიანული რწმენის საჯაროდ აღიარება ხშირად დიდ საფრთხესთან იყო დაკავშირებული. მიუხედავად ამისა, მამა გაბრიელი უშიშრად აღიარებდა ქრისტეს და თავისი ცხოვრებით ადამიანებს რწმენის, სიყვარულისა და სიმდაბლის გზას უჩვენებდა.

წმინდა მამა გაბრიელი 1929 წლის 26 აგვისტოს თბილისში დაიბადა. მისი საერო სახელი იყო გოდერძი ურგებაძე. ბავშვობიდანვე გამოირჩეოდა ღრმა სულიერი ინტერესით და განსაკუთრებული სიყვარულით ღვთისადმი. ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში ეძებდა ქრისტიანულ წიგნებს, ლოცულობდა და თანდათან მისი ცხოვრება მთლიანად ღმერთის მსახურებას დაუკავშირა. მოგვიანებით მან საკუთარი ხელით ააშენა პატარა ეკლესია თბილისში და მრავალი ხატი შეაგროვა იმ დროს, როდესაც საბჭოთა ხელისუფლება რელიგიური ცხოვრების შეზღუდვასა და ქრისტიანული სარწმუნოების საზოგადოებიდან განდევნას ცდილობდა.

მისი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და გაბედული მოვლენა 1965 წლის 1 მაისს თბილისში მოხდა. საბჭოთა დემონსტრაციის დროს მამა გაბრიელმა ლენინის დიდი პორტრეტი დაწვა და ამ მოქმედებით ღიად დაუპირისპირდა იმ იდეოლოგიას, რომელიც ღმერთის უარყოფას ქადაგებდა. ამის გამო იგი დააპატიმრეს, სასტიკად სცემეს და მძიმე დევნა განიცადა. მოგვიანებით იგი ფსიქიატრიულ დაწესებულებაშიც მოათავსეს. მიუხედავად ზეწოლისა და ტანჯვისა, მამა გაბრიელს ქრისტესადმი რწმენა არ უარუყვია. სწორედ ამიტომ ეკლესია მას აღმსარებლად იხსენიებს — ადამიანად, რომელმაც დევნისა და განსაცდელის წინაშეც ერთგულად დაიცვა თავისი სარწმუნოება.

მამა გაბრიელმა აირჩია ქრისტესთვის სალოსობის განსაკუთრებული და მძიმე გზა. მისი ზოგიერთი მოქმედება გარეგნულად ადამიანებისთვის უცნაური და გაუგებარი ჩანდა, თუმცა ამ ყველაფრის მიღმა ღრმა სულიერი ცხოვრება, სიმდაბლე და საკუთარი თავის უარყოფა იდგა. იგი ცდილობდა ადამიანური დიდებისა და პატივისგან თავის არიდებას და ხშირად საკუთარ სულიერ ღვაწლს სალოსობის საფარველით ფარავდა. მისთვის ქრისტიანული ცხოვრების მთავარი საზომი იყო არა სიტყვები, არამედ სიყვარული.

მასთან მიდიოდნენ ადამიანები საქართველოს სხვადასხვა კუთხიდან — ავადმყოფები, გაჭირვებულები, სასოწარკვეთილები და სულიერი ნუგეშის მაძიებლები. მამა გაბრიელი მათ ლოცვით, რჩევითა და სიყვარულით ხვდებოდა. იგი ადამიანებს არ განიკითხავდა და განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებდა პატიებას, მოწყალებასა და მოყვასის სიყვარულს. მის სწავლებაში მუდმივად მეორდებოდა აზრი, რომ ადამიანის გადარჩენის გზა სიყვარულზე გადის და ქრისტიანმა სხვისი ტკივილი საკუთარ ტკივილად უნდა მიიღოს.

მისი ცხოვრების უკანასკნელი წლები მჭიდროდ უკავშირდება მცხეთის სამთავროს დედათა მონასტერს. აქ მამა გაბრიელმა მრავალი ადამიანი მიიღო, ანუგეშა და სულიერი გზისკენ მიმართა. იგი 1995 წლის 2 ნოემბერს გარდაიცვალა და თავდაპირველად სამთავროს მონასტრის ეზოში დაკრძალეს. მისი საფლავი მალევე იქცა მორწმუნეთა განსაკუთრებულ სალოცავ ადგილად, სადაც ადამიანები საქართველოდან და სხვა ქვეყნებიდან მიდიოდნენ ლოცვისა და მისი მეოხების სათხოვნელად.

საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ მამა გაბრიელი 2012 წელს წმინდანად შერაცხა. 2014 წელს მისი წმინდა ნაწილები საფლავიდან ამოაბრძანეს და დღეს სამთავროს დედათა მონასტერში განისვენებს. მისი წმინდა ნაწილების მოსალოცად მრავალი მორწმუნე მიდის, ხოლო მამა გაბრიელის სახელი საქართველოს ფარგლებს გარეთაც ფართოდ გახდა ცნობილი.

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესია წმინდა მამა გაბრიელის ხსენებას აღნიშნავს 20 ოქტომბერს (2 ნოემბერს) — ძველი და ახალი კალენდრის მიხედვით. მისი ცხოვრება ქართველი ხალხისთვის რწმენის სიმტკიცის, უშიშრობის, სიმდაბლისა და უსაზღვრო სიყვარულის განსაკუთრებული მაგალითია.

დღესაც წმინდა მამა გაბრიელის სულიერი მემკვიდრეობა მრავალ ადამიანს შთააგონებს. მისი ცხოვრება გვახსენებს, რომ ქრისტიანობის საფუძველი მხოლოდ სიტყვიერი აღიარება არ არის — იგი ყოველდღიურ სიყვარულში, პატიებაში, მოწყალებასა და მოყვასის მსახურებაში უნდა გამოვლინდეს. მისი მაგალითი გვასწავლის, რომ განსაცდელის დროს ადამიანმა არ უნდა დაკარგოს რწმენა, ხოლო მოყვასის მიმართ სიყვარული ქრისტიანული ცხოვრების უმთავრეს გზად უნდა აქციოს.

⛪ წმინდა მამა გაბრიელის საგალობლები

🎵 ტროპარი (ხმა VIII)

საღმრთოჲსა ქუხილისა საყჳრო სულიერო და ჴმამაღალო ქადაგო სიყუარულისაო, მოწამეთა მსგავსად მოღუაწეო და განსაცდელთა შინა მყოფთა მსწრაფლ შემწეო, ქართველთა სიქადულო, ღირსო მამაო გაბრიელ, აღმსარებელო და სალოსო, ევედრე ქრისტესა ღმერთსა შეწყალებად სულთა ჩუენთათჳს.

🎵 კონდაკი

ვითარცა სათნომან ღმრთისამან და სარწმუნომან, სიფიცხჱ იგი ბერობისაჲ აღირჩიენ უფროჲს სოფლისა სიტკბოებათა და აღიწიე რაჲ თავსა სრულებათასა, სიბრძნჱ შენი დაჰფარე სალოსობითა და ვითარცა აღმსარებელი, დღითიდღე იღუწიდი სადიდებელად ღმრთისა, მას ევედრე აწ დაუცხრომელად ჴსნად ჩუენდა ყოვლისაგან სენისა და განსაცდელისაგან ბოროტისა, რაჲთა გიღაღადებდეთ შენ, ღირსო გაბრიელ: გიხაროდენ, მფარველო მოსავთა შენთაო!