📜 ალავერდის მონასტერი — ქართული სარწმუნოების უძველესი კერა

ალავერდის მონასტრის ისტორია VI საუკუნიდან იწყება, როდესაც წმინდა იოსებ ალავერდელმა, ერთ-ერთმა ასურელმა მამამ, კახეთში მცირე ეკლესია დააარსა წმინდა გიორგის სახელზე.

XI საუკუნის დასაწყისში კახეთის მეფე კვირიკე III-მ ძველი ტაძრის ადგილზე ააგო გრანდიოზული საკათედრო ტაძარი, რომელიც დღემდე ალავერდის მონასტრის მთავარი სიწმინდეა.

ალავერდის ტაძარი საუკუნეების განმავლობაში საქართველოს ერთ-ერთი უმაღლესი და უმნიშვნელოვანესი საეკლესიო ნაგებობა იყო და ქვეყნის სულიერი ცხოვრების განსაკუთრებულ ცენტრს წარმოადგენდა.

მონასტერი არაერთხელ დაზიანდა მტრების შემოსევებისა და მიწისძვრების შედეგად, თუმცა სხვადასხვა ეპოქაში ჩატარდა მისი აღდგენა და განახლება.

ალავერდი იყო მნიშვნელოვანი საგანმანათლებლო და კულტურული კერა, სადაც ინახებოდა ხელნაწერები, იწერებოდა საეკლესიო წიგნები და ვითარდებოდა მონასტრული ცხოვრება.

მონასტერში განისვენებენ საქართველოს ისტორიის მნიშვნელოვანი პიროვნებები, მათ შორის წმინდა ქეთევან დედოფალი და მეფე თეიმურაზ I.

დღეს ალავერდის მონასტერი საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს სიწმინდეს წარმოადგენს და ყოველწლიურად ათასობით მომლოცველს მასპინძლობს.

ალავერდთან დაკავშირებულია „ალავერდობის“ დღესასწაული, რომელიც საქართველოს ერთ-ერთი უძველესი და ყველაზე მნიშვნელოვანი საეკლესიო დღესასწაულია.

ალავერდის მონასტერი დღემდე რჩება ქართული სარწმუნოების, კულტურისა და ეროვნული იდენტობის ერთ-ერთ უმთავრეს სიმბოლოდ.