გოდება იერემიასი · თავი 3

ძველი ქართულითანამედროვე ქართული
45

ალეფ. მე, კაცი მხედველი სიგლახაკისაჲ კუერთხითა გულისწყრომისა მისისაჲთა.

45a

შემიწყნარა მე და წიაღმიმიყვანა ბნელსა და არა ნათელსა,

45b

რამეთუ ჩემ ზედა მოაქცია, შეცვალა ჴელი მისი ყოველსა დღესა.

46

ბეთ. განკაფნა ჴორცნი ჩემნი და ტყავი ჩემი. ძუალნი ჩემნი დამუსრნა სრულიად.

46a

აღაშენა ძჳნად ჩემდა, და მომიცვა გარე, თავი ჩემი.

46b

რუდუნეულ-ყო, დამსუა მე ბნელსა შინა, ვითარცა მკუდარნი საუკუნენი.

47

გიმელ. აღეშენა მონად ჩემდა და არა განვიდე, დაამძიმა უღელი ქედისა ჩემისა.

47a

და თუმცა რამეთუ ღაღად-ვყო და ვჴმობდე, დააყენა ლოცვა ჩემი.

47b

და ყუნა გზანი ჩემნი მარმაროჲთა, და ალაგნი ჩემნი განრყუნნა.

48

დალეთ. და თუ დადარანებულ მექმნა მე იგი, ვითარცა დათჳ დადარანებული და ვითარცა ლომი ფარულსა შინა,

48a

მდევნა მე განშორებულსა და განმჭრა მე, დამდვა მე უჩინოქმნილად.

48b

გარდააცუა მშჳლდსა თჳსსა და გამწონა მე, ვითარცა განი, საისრედ.

49

ჱე. შეაწონა თირკმელთა ჩემთა გესლი კაპარჭთა მისთა,

49a

ვექმენ საცინელ ყოველსა ერსა, გასაცხრომელ ვიყავ მათა მარადღე.

49b

განმაძღო მე სიმწარითა, დამათრო მე ნავღლითა.

50

ოავ. აღმოფხურნა ქვითა კბილნი ჩემნი. და მაჭამა მე ნაცარი.

50a

და განაყენა მშჳდობისაგან სული ჩემი, დამავიწყდა მე კეთილი.

50b

და ვთქუ: წარწყმდა ძლევა ჩემი და სასოებაჲ ჩემი უფლისა მიერ.

51

ზაინ. მოვიჴსენე სიგლახაკისაგან ჩემისა და დევნულებისაგან სიმწარისა ჩემისა და ნავღლისა ჩემისა.

51a

ჴსენებით მოვიჴსენენ იგინი. და დადნეს სული ჩემი ჩვენ ზედა.

51b

ესე დავიდვა გულსა ჩემსა. ამისთჳს ვესავ მას.

52

ჱეთ. წყალობანი უფლისანი მრავალ არიან. არ მომაკლო მე, რამეთუ არ აღესრულნეს მოწყალებანი მისნი.

52a

განაახლენ იგინი, ვითარცა ცისკარი, განთიადისა. განმრავლდა სარწმუნოებაჲ შენი განთიადთა.

52b

ნაწილ ჩემდა უფალი, _ თქუა სულმან ჩემმან, _ ამისთჳს დაუთმობ მას.

53

ტეთ. სახიერ უფალი მოთმინეთა მისთათჳს, სულმან რომელმან იძიოს იგი.

53a

კეთილ არს დათმენაჲ და სასოებაჲ მაცხოვარებისა უფლისაჲ.

53b

კეთილ არს მამაკაცისა, ოდეს აღიღოს უღელი სიჭაბუკესა შინა მისსა მძიმე.

54

იოთ. დაჯდეს მარტოებით და დადუმნეს, რამეთუ აღიღო თავსა ზედა თჳსსა უღელი მძიმე.

54a

მისცა მიწასა პირი თჳსი, უკეთუ არს სასოება თმენისა.

54b

მისცეს მცემელსა მისსა ღაწჳ, განძღეს ყუედრებათა მიერ,

55

ხაფ. რამეთუ არა საუკუნომდე განიშოროს უფალმან,

55a

რამეთუ დამამდაბლებელმან შეიწყალოს სიმრავლისაებრ წყალობისა მისისა.

55b

არა მიუგო გულით გამო თჳსით და დაამდაბლნა ძენი კაცთანი.

56

ლამედ. დამდაბლებად ქუეშე ფერჴთა მისთა ყოველთა კრულთა ქუეყანისათა,

56a

განდრეკად მშჯავრსა კაცისასა წინაშე პირსა მაღლისასა,

56b

დაშჯად კაცი სასჯელსა შინა თჳსსა, უფალმან არა იხილა.

57

მემ. ვინ ესრეთ თქუა და იქმნა? უფალმან არა ამცნო.

57a

პირისაგან მაღლისა არა გამოვიდენ ძჳრნი და კეთილნი.

57b

რად დრტჳნავს კაცი ცოცხალი და მამაკაცი ცოდვისათჳს მისისა.

58

ნონ. გამოძიებულ იქმნა გზაჲ ჩუენი და გაიკითხა და მოვიქცეთ უფლისა მიმართ.

58a

აღვიხუნეთ გულნი ჩუენნი მაღლისა მიმართ ჴელთა ჩუენთა დამკჳდრებულისა ცასა შინა.

58b

ჩუენ ვცოდეთ, და უსჯულო ვიქმნენით და შენ არა ლხინება-ჰყავ.

59

სამეხ. ზედდაგუფარენ, გულისწყრომითა წარმდევნენ ჩუენ, მომკლენ და არა გუერიდე.

59a

ზედდაჰბურე ღრუბელი მტკიცე თავსა შენსა ლოცვისათჳს წუხვად ჩემდა და განგებად,

59b

სასიტყუელად და საზრახველად გუყვენ ჩუენ შორის ერსა,

60

ჳე. აღაღეს ჩუენ ზედა პირი მათი ყოველთა მტერთა ჩუენთა,

60a

შიში და დასულება შეგუემთხჳა ჩუენ, აფხურა და შემუსრვა.

60b

გარდამოსაქანელნი წყალთანი გარდამოადინნეს თუალთა ჩემთა შემუსრვასა ზედა ასულისა ერისა ჩემისასა.

61

აინ. თუალთა ჩუენთა ეურვების და არა დასცხრენ. ნუ იყოფინ ქარვება,

61a

ვიდრე არა გარდამოიხილოს და იგულოს ზეცით.

61b

თუალთა ჩემთა მოაკლდა სულსა თანა ჩემსა უმეტეს ყოველთა ასულთა ქალაქისა ჩემისათა.

62

სადე. მომნადირებელთა მომინადირეს, ვითარცა სირი მედად, მტერთა ჩემთა.

62a

მოაკუდინა მღჳმესა შინა ცხორებაჲ ჩემი და ზედდადვა ლოდი ჩემ ზედა.

62b

ზეშთაგარდაეცა წყალი თავსა ზედა ჩემსა, ვთქუ: განმაგდე მე.

63

კოფ. ვხადე სახელსა შენსა, უფალო, მღჳმისაგან უქუეშისა.

63a

ჴმისა ჩემისა გესმა. ნუ დაჰფარავ ყურთა შენთა ვედრებისამო ჩემისა და ღაღადებისა.

63b

შეწევნად ჩემდა მოეახლა დღე, რომელსა გხადე შენ. მარქუ მე: ნუგეშინინ.

64

რეს. საჯენ, უფალო, სასჯელნი სულისა ჩუენისანი, იჴსენ ცხორება ჩემი.

64a

იხილენ, უფალო, აღძრვანი ჩემნი, საჯე სასჯელი ჩემი.

64b

იხილე ყოველი შურისძიებაჲ მათი და ყოველნი გულისზრახვანი მათნი ჩემ ზედა.

65

სინ. მესმა ყუედრება მათი, უფალო, ყოველნი გულისზრახვანი მათნი ძალად ჩემდა.

65a

ბაგენი ზედაღდგომილნი ჩემნი და წურთანი მათნი ძჳნად ჩემდა დღე ყოველ,

65b

დაჯდომასა მათსა ზედამოიხილე. მე ვიქმენ საჭრტინავ მათდა.

66

თავ. იხილე ამპარავანება სულთა მათთა და მიაგე მათ, უფალო, მისაგებელი, უფალო, მახე გულისა მათისაჲ,

66a

საქმეთაებრ ჴელთა მათთაჲსა მიაგე მათ. შეწევნა გულისა ჩემისა რუდუნება მათდა.

66b

შენ იგინი სდევნნე რისხვითა და მოასრულნე იგინი ქუეშე კერძო ცისა, უფალო.

1

მე ვარ კაცი, ტანჯვის მნახველი მისი რისხვის კვერთხის ქვეშ;

2

წამიძღვა და მივყავდი ბნელისკენ, არა ნათლისკენ;

3

მხოლოდ ჩემკენ იღერებს და იღერებს ხელს მთელი დღე იგი;

4

გამიცვითა მან ხორცი და კანი, შემიმუსრა ძვლები;

5

შემომადგა და შემომარტყა ტანჯვა და წამება;

6

ჩამსვა წყვდიადში საუკუნოდ მკვდარივით;

7

ზღუდე შემომავლო და ვერ გავდივარ, დამიმძიმა ბორკილები;

8

კიდეც რომ ვიღაღადო და შველა ვითხოვო, ის აბრკოლებს ჩემს ვედრებას;

9

გზა ჩამიხერგა ლოდებით და დამიხლართა ბილიკები;

10

დათვია ის ჩემთვის, საფარში მჯდარი, და ლომი, დადარნებული;

11

გზებს გადამაგდინა და გამწეწა, ცარიელი დამტოვა;

12

მოზიდა მშვილდი და ისართა სამიზნედ დამსვა;

13

გულ-ღვიძლში გამიტარა თავისი კაპარჭის ამონასხლეტი;

14

ქვეყნის ხალხის სასაცილო შევიქენი, მათ სამღერელად მთელი დღისთვის;

15

სიმწარით გამაძღო და აბზინდა შემასვა;

16

კბილები ჩამილეწა ხრეშით, მტვერში გამთელა;

17

მშვიდობა წაართვი ჩემს სულს, დამავიწყდა კეთილდღეობა;

18

ვთქვი: წამერთვა ღონე და უფლის იმედი;

19

გაიხსენე ჩემი განჯვა და ჩემი სიმწარე, აბზინდა და შხამი;

20

კარგად ვიხსენებ ამას და მიღონდება სული;

21

ასე ვპასუხობ ჩემს გულს, რადგან მაქვს იმედი;

22

არ დაილევა უფლის მადლი, არ შეწყდება მისი წყალობები;

23

განახლდება ყოველ სისხამზე, დიდია შენი იმედი.

24

ჩემი ხვედრია უფალი, ამბობს ჩემი სული; ამიტომაც იმედი მაქვს მისი;

25

კეთილია უფალი მისი მოსავისთვის, მისი მძებნელი სულისათვის;

26

კარგია, როცა კაცი მდუმარედ მოელის ხსნას უფლისაგან;

27

კარგია, როცა კაცი უღელს ატარებს სიჭაბუკეში;

28

ზის სიმარტოვეში და სდუმს, რადგან უფალმა დაადო ტვირთი;

29

მტვერითაც რომ აუვსო პირი, მაინც ექნება უფლის იმედი;

30

თუნდაც მიუშვიროს ლოყა მის მცემელს, გაძღეს გინებით;

31

არ გასწირავს საუკუნოდ უფალი;

32

კიდეც დასტანჯავს და კიდეც შეიბრალებს დიდი წყალობით;

33

რადგან გულით როდი სტანჯავს და აწვალებს კაცისშვილებს,

34

როცა ფეხქვეშ თელავენ ქვეყნის პატიმრებს,

35

როცა სამართალს უმრუდებენ კაცს უზენაესის წინაშე,

36

როცა ჩაგრავენ ადამიანს მის სამართალში, განა ამას ვერ ხედავს უფალი?

37

ვის თქმაზე აღსრულდება რამე, თუ უფალმა არ ბრძანა?

38

განა უზენაესის პირიდან არ გამოდის უბედურება და სიკეთე?

39

რატომ ჩივის ცოცხალი კაცი, ვაჟკაცი, თავის ცოდვებზე?

40

გავჩხრიკოთ ჩვენი საქციელი, გავარკვიოთ და უფალს დავუბრუნდეთ;

41

ხელებით აღვმართოთ ჩვენი გული ცაში უფლისადმი:

42

ჩვენ შევცოდეთ და განვდექით, შენ არ გვაპატიე;

43

რისხვით მოიბურე და გვდევნი, გვხოცავ შეუბრალებლად;

44

ღრუბლით მოიბურე, რომ აირიდო ჩვენი ლოცვები;

45

ნაგვად და სიბინძურედ გვაქციე ხალხთა შორის;

46

ხახა დააღეს ჩვენს ჩასანთქმელად ჩვენმა მტრებმა;

47

შიში და საფრთხე გვხვდა წილად, ნგრევა და დაღუპვა;

48

ცრემლის ნაკადულები სდის ჩემს თვალებს ჩემი ერის ასულის დაღუპვის გამო;

49

იღვრება ჩემი თვალი განუწყვეტლივ, არ არის შვება;

50

ვიდრე არ მოხედავს და არ იხილავს უფალი ციდან;

51

ჩემი თვალები სულს მიდარდიანებენ ჩემი ქალაქის ასულთა გამო;

52

მომინადირეს ჩემმა მტრებმა როგორც ჩიტი რამ, უმიზეზოდ;

53

ცოცხლად ჩამაგდეს ორმოში და ქვები დამაყარეს;

54

გადამფარა წყალმა, ვთქვი, დავიღუპე-მეთქი;

55

ვუხმე შენს სახელს, უფალო, ორმოს სიღრმიდან;

56

ხომ მოგესმა ჩემი ხმა, ნუ წაუყრუებ ჩემს ხვეწნა-ვედრებას;

57

შენ ახლოს ხარ, როცა გიხმობ; ამბობ: ნუ გეშინის!

58

შენ ესარჩლებოდი ჩემს სულს, უფალო, შენ გამოისყიდე ჩემი სიცოცხლე!

59

შენ დაინახე ჩემი ჩაგვრა, უფალო, მაშ, გაიკითხე ჩემი სამართალი!

60

შენ დაინახე მათი შური ჩემს მიმართ, მათი ზრახვები ჩემს წინააღმდეგ!

61

შენ გაიგონე მათი გინება, უფალო, მათი ზრახვები ჩემს წინააღმდეგ!

62

ჩემს მომხდურთა ბაგეები და ფიქრები ჩემს წინააღმდეგ არის მთელი დღე;

63

სხედან თუ დგანან, შეხედე, მათი სამღერელი შევიქენი;

64

მიაგე მათ საზღაური, უფალო, მათ ხელთა საქმეთაებრ!

65

მოუვლინე მათ გულის სიბნელე, უფალო, და წყევლა შენი!

66

რისხვით დაედევნე მათ და მუსრი გაავლე უფლის ცისქვეშეთში!