
Άγιος πατήρ Γαβριήλ
Παρέδωσε στη φωτιά ό,τι υπηρετούσε το ψέμα και φύλαξε στην καρδιά του ό,τι ανήκε στην αλήθεια. Πίσω από το προσωπείο της διά Χριστόν σαλότητας κρυβόταν μια αγάπη που δεν φοβήθηκε ούτε τον διωγμό ούτε το μαρτύριο. Η γη του Σαμτάβρο δέχθηκε το σώμα του, όμως η ταπείνωσή του ξεπέρασε τα σύνορα.
- Μνήμη
- 20 Οκτωβρίου (2 Νοεμβρίου)
Ο Άγιος πατήρ Γαβριήλ, ομολογητής και διά Χριστόν σαλός, είναι ένας από τους πιο εξέχοντες και πιο αγαπητούς στον λαό αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Γεωργίας του 20ού αιώνα. Αφιέρωσε τη ζωή του στην ολοκληρωτική αφοσίωση στον Θεό, στην προσευχή, στην αγάπη του πλησίον και στην υπεράσπιση της χριστιανικής πίστης. Έζησε στη δύσκολη περίοδο του σοβιετικού αθεϊστικού καθεστώτος, όταν η Εκκλησία διωκόταν και η δημόσια ομολογία της χριστιανικής πίστης συνδεόταν συχνά με μεγάλο κίνδυνο. Παρ' όλα αυτά, ο πατήρ Γαβριήλ ομολογούσε άφοβα τον Χριστό και έδειχνε με τη ζωή του στους ανθρώπους τον δρόμο της πίστης, της αγάπης και της ταπείνωσης.
Ο Άγιος πατήρ Γαβριήλ γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1929 στην Τιφλίδα. Το κοσμικό του όνομα ήταν Γκοντέρτζι Ουργκεμπάτζε. Από παιδί διακρινόταν για βαθύ πνευματικό ενδιαφέρον και ιδιαίτερη αγάπη προς τον Θεό. Ήδη από τη νεότητά του αναζητούσε χριστιανικά βιβλία, προσευχόταν και σταδιακά συνέδεσε ολόκληρη τη ζωή του με τη διακονία του Θεού. Αργότερα έχτισε με τα ίδια του τα χέρια έναν μικρό ναό στην Τιφλίδα και συγκέντρωσε πολλές εικόνες, την εποχή που η σοβιετική εξουσία προσπαθούσε να περιορίσει τη θρησκευτική ζωή και να διώξει τη χριστιανική πίστη από την κοινωνία.
Ένα από τα πιο γνωστά και τολμηρά γεγονότα της ζωής του συνέβη την 1η Μαΐου 1965 στην Τιφλίδα. Κατά τη διάρκεια μιας σοβιετικής διαδήλωσης, ο πατήρ Γαβριήλ έκαψε ένα μεγάλο πορτρέτο του Λένιν και με την πράξη του αυτή αντιτάχθηκε ανοιχτά στην ιδεολογία που κήρυττε την άρνηση του Θεού. Γι' αυτό συνελήφθη, ξυλοκοπήθηκε άγρια και υπέστη σκληρό διωγμό. Αργότερα τον έκλεισαν και σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Παρά την πίεση και τα παθήματα, ο πατήρ Γαβριήλ δεν αρνήθηκε την πίστη του στον Χριστό. Ακριβώς γι' αυτό η Εκκλησία τον μνημονεύει ως ομολογητή: άνθρωπο που και μπροστά στον διωγμό και στη δοκιμασία υπερασπίστηκε πιστά την πίστη του.
Ο πατήρ Γαβριήλ διάλεξε τον ιδιαίτερο και δύσκολο δρόμο της διά Χριστόν σαλότητας. Ορισμένες πράξεις του φαίνονταν εξωτερικά στους ανθρώπους παράξενες και ακατανόητες, όμως πίσω από όλα αυτά βρισκόταν βαθιά πνευματική ζωή, ταπείνωση και αυταπάρνηση. Προσπαθούσε να αποφεύγει την ανθρώπινη δόξα και τιμή και συχνά έκρυβε τον πνευματικό του αγώνα κάτω από το κάλυμμα της σαλότητας. Για εκείνον το κύριο μέτρο της χριστιανικής ζωής δεν ήταν τα λόγια, αλλά η αγάπη.
Πήγαιναν σε αυτόν άνθρωποι από διάφορες γωνιές της Γεωργίας: άρρωστοι, ενδεείς, απελπισμένοι και όσοι αναζητούσαν πνευματική παρηγοριά. Ο πατήρ Γαβριήλ τους υποδεχόταν με προσευχή, συμβουλή και αγάπη. Δεν έκρινε τους ανθρώπους και έδινε ιδιαίτερη σημασία στη συγχώρεση, στην ελεημοσύνη και στην αγάπη του πλησίον. Στη διδασκαλία του επανερχόταν συνεχώς η σκέψη ότι ο δρόμος της σωτηρίας του ανθρώπου περνά μέσα από την αγάπη και ότι ο χριστιανός πρέπει να δέχεται τον πόνο του άλλου σαν δικό του.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του συνδέονται στενά με τη γυναικεία μονή Σαμτάβρο στη Μτσχέτα. Εδώ ο πατήρ Γαβριήλ δέχτηκε πολλούς ανθρώπους, τους παρηγόρησε και τους έστρεψε στον πνευματικό δρόμο. Εκοιμήθη στις 2 Νοεμβρίου 1995 και ετάφη αρχικά στην αυλή της μονής Σαμτάβρο. Ο τάφος του έγινε σύντομα ιδιαίτερος τόπος προσευχής για τους πιστούς, όπου έρχονταν άνθρωποι από τη Γεωργία και από άλλες χώρες για να προσευχηθούν και να ζητήσουν τη μεσιτεία του.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας κατέταξε τον πατέρα Γαβριήλ στους αγίους το 2012. Το 2014 έγινε η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του, που σήμερα αναπαύονται στη γυναικεία μονή Σαμτάβρο. Πολλοί πιστοί έρχονται να προσκυνήσουν τα ιερά λείψανά του, και το όνομα του πατρός Γαβριήλ έγινε ευρέως γνωστό και έξω από τη Γεωργία.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Γεωργίας εορτάζει τη μνήμη του Αγίου πατρός Γαβριήλ στις 20 Οκτωβρίου (2 Νοεμβρίου), κατά το παλαιό και το νέο ημερολόγιο. Η ζωή του είναι για τον γεωργιανό λαό ξεχωριστό παράδειγμα σταθερής πίστης, αφοβίας, ταπείνωσης και απεριόριστης αγάπης.
Σήμερα η πνευματική κληρονομιά του Αγίου πατρός Γαβριήλ εξακολουθεί να εμπνέει πολλούς ανθρώπους. Η ζωή του μάς θυμίζει ότι το θεμέλιο του χριστιανισμού δεν είναι μόνο η ομολογία με λόγια: πρέπει να φανερώνεται στην καθημερινή αγάπη, στη συγχώρεση, στην ελεημοσύνη και στη διακονία του πλησίον. Το παράδειγμά του μάς διδάσκει να μη χάνουμε την πίστη στις δοκιμασίες και να κάνουμε την αγάπη του πλησίον κύριο δρόμο της χριστιανικής ζωής.
Ύμνοι του Αγίου πατρός Γαβριήλ
🎵 Απολυτίκιο (ήχος πλ. δ΄)
საღმრთოჲსა ქუხილისა საყჳრო სულიერო და ჴმამაღალო ქადაგო სიყუარულისაო, მოწამეთა მსგავსად მოღუაწეო და განსაცდელთა შინა მყოფთა მსწრაფლ შემწეო, ქართველთა სიქადულო, ღირსო მამაო გაბრიელ, აღმსარებელო და სალოსო, ევედრე ქრისტესა ღმერთსა შეწყალებად სულთა ჩუენთათჳს.
🎵 Κοντάκιο
ვითარცა სათნომან ღმრთისამან და სარწმუნომან, სიფიცხჱ იგი ბერობისაჲ აღირჩიენ უფროჲს სოფლისა სიტკბოებათა და აღიწიე რაჲ თავსა სრულებათასა, სიბრძნჱ შენი დაჰფარე სალოსობითა და ვითარცა აღმსარებელი, დღითიდღე იღუწიდი სადიდებელად ღმრთისა, მას ევედრე აწ დაუცხრომელად ჴსნად ჩუენდა ყოვლისაგან სენისა და განსაცდელისაგან ბოროტისა, რაჲთა გიღაღადებდეთ შენ, ღირსო გაბრიელ: გიხაროდენ, მფარველო მოსავთა შენთაო!
























